Συνάδελφε αυτοαπασχολούμενε,
μικρέμπορε,
oι αρχαιρεσίες στον Εμπορικό
Σύλλογο Αγρινίου πραγματοποιούνται σε μία περίοδο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης.
Είναι γνωστό ότι εδώ και αρκετά χρόνια ο Εμπορικός Σύλλογος Αγρινίου μέσα από
πολλές προσπάθειες έχει καταφέρει να εξασφαλίσει έναν σωστό αγωνιστικό
προσανατολισμό με θέσεις, στόχους πάλης και αιτήματα που εκφράζαν τα συμφέροντα
των εμπόρων. Η κατεύθυνση αυτή η αγωνιστική του, τον έχει καταστήσει
αναγνωρίσιμο, υπολογίσιμη δύναμη με κύρος στον εμπορικό κόσμο της πόλης και όχι
μόνο. Παρόλη την επίθεση που έχει δεχθεί, με τις θέσεις και τα έργα του έχει
κατακτήσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των συναδέλφων για την αγωνιστική
υπεράσπιση των συμφερόντων του κλάδου μας, από την αντιλαϊκή πολιτική. Αυτό που σήμερα πρέπει να διαφυλαχτεί και να βαθύνει είναι να
συνεχίσει ο σύλλογος σε αντιμονοπωλιακή γραμμή συσπείρωσης και δράσης.
Οι δυσκολίες για τους μικρούς
εμπόρους βέβαια δεν είναι σημερινές. Η οικονομική κρίση δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία». Είναι αποτέλεσμα
των πολιτικών που εφαρμόστηκαν από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Είναι
οι συνέπειες της συμφωνίας του Μάαστριχτ, της πολιτικής της ΕΕ και των
μονοπωλίων που συνδιαμόρφωσαν και επέβαλαν τα κόμματα του «ευρωμονόδρομου» που
ξεπληρώνουν «γραμμάτια» στους εγχώριους και πολυεθνικούς ομίλους. Με την
οικονομική κρίση, η κατάσταση χειροτέρεψε. Τα παλιά προβλήματα επιδεινώθηκαν.
Προστέθηκαν και νέα.
Στόχος τους η μεταφορά του τζίρου από τις μικρές
επιχειρήσεις στα πολυκαταστήματα και στις «αλυσίδες» ώστε να ολοκληρωθεί η
βίαιη έξοδός μας απο την αγορά.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από
την αγωνιστική διεκδίκηση σε αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, σε συντονισμό με όλους
τους κλάδους των αυτοαπασχολούμενων, σε κοινή δράση με τους εργαζόμενους, τους
αγρότες, τη νεολαία, τους συνταξιούχους. Για μια κοινωνική συμμαχία με αντοχή,
αντίπαλο δέος, ικανή να τους σταματήσει και να αντεπιτεθεί.
Η σημερινή ηγεσία στο
συνδικαλιστικό κίνημα, στην ΕΣΣΕ και ΓΣΕΒΕΕ, δεν μπορεί και δεν θέλει να
βαδίσει στο δρόμο της διεκδίκησης. Έχει συμβιβαστεί με τα προβλήματα και τις
πολιτικές που τα δημιούργησαν. Είναι εξαρτημένη με χίλια νήματα από τα
ευρωπαϊκά προγράμματα και τις φιλομονοπωλιακές πολιτικές.
Η τάχα «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ» ΚΙΝΗΣΗ ΕΜΠΟΡΩΝ
που κατεβαίνει στις εκλογές, δεν θέλει σύλλογο αγωνιστικό όργανο που να
εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αυτοαπασχολουμένων, των μικρών εμπόρων. Είναι
θιασώτες αυτής της πολιτικής. Θέλουν σύλλογο συνομιλητή και συνεργάτη των
κυβερνήσεων των πλουτοκρατών και των μονοπωλίων. Είναι ανίκανοι να μπουν
μπροστά, να εμπνεύσουν αγώνες, να συσπειρώσουν την μεγάλη μάζα των εμπόρων που
περνάνε δύσκολες μέρες.
Τέτοιο σύλλογο
διαχείρισης και «παραμάγαζο» της
«Καλλικράτειας Δημοτικής Αρχής», του Επιμελητηρίου, τσιράκι της εκάστοτε
κυβέρνησης, των....