Δ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ: ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΔΡΟΜΟ
«Όσο πιο μακρύ είναι ένα αδιέξοδο, τόσο πιο πολύ μοιάζει με δρόμο.»
Αυτή
είναι η μοναδική διαπίστωση, με την οποία μπορεί σήμερα κάποιος να
αποδώσει την ουσία του προϋπολογισμού, τον οποίο συζητάμε σε αυτή την
αίθουσα.
Μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένης ύφεσης, με αρνητικό πρόσημα στον δείκτη ανάπτυξης, με εκτιμήσεις στον «αέρα», η σημερινή κυβέρνηση επιχειρεί
στη μέση ενός μεγάλου οικονομικού χειμώνα να προϋπολογίσει το “χιόνι”,
κάνοντας ασκήσεις επί χάρτου, έχοντας ταυτόχρονα ξεχάσει, όσα κανένας
κυβερνήτης, σύμφωνα με τον Αγάθωνα, δεν πρέπει να ξεχνάει: «Τον άρχοντα
τριών δει μέμνησθαι:» Τρία πράγματα πρέπει να θυμάται αυτός που κυβερνάει. «Ότι επί ανθρώπων άρχει, ότι κατά νόμον άρχει και ότι ουκ αεί άρχει.»
Και σεις, κύριοι της κυβέρνησης, τα ξεχάσατε και τα τρία. Ξεχάσατε, πρώτα – πρώτα ότι κυβερνάτε ανθρώπους. Ξεχάσατε ύστερα ότι σήμερα τους κυβερνάτε με νόμους, για τους οποίους κάποτε θα λογοδοτήσετε, που τους περάσατε απ’ αυτή τη βουλή. Και τέλος,- μάλλον ξεχνάτε - ότι δεν θα κυβερνάτε για πάντα.
Δυστυχώς χάσατε το μέτρο. Και «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος».
Σήμερα
συζητάμε έναν προϋπολογισμό, που οδηγεί ακόμα παρακάτω τα χαμηλά όρια
επιβίωσης για σημαντικά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.
Προσέξετε παρακαλώ την λέξη: «Επιβίωσης», λέω, όχι διαβίωσης,
Καλείται
κύριοι της κυβέρνησης τον ελληνικό λαό σε θυσίες. Όμως ξεχνάτε ότι η
έννοια της θυσίας εμπεριέχει την προσφορά. Και σεις σήμερα οδηγείται έναν ολόκληρο λαό στον πιο φρικτό καταναγκασμό της ιστορίας του.
«Αν
σήμερα παγώσουμε τους μισθούς, θα παγώσουμε την αγορά. Αν αυξήσουμε
τους φόρους στη μεσαία τάξη, θα μειώσουμε την αγοραστική της δύναμη, θα
βαθύνουμε την ύφεση, θα μειώσουμε τα έσοδα του κράτους.»
Δεν είναι δικά μου λόγια αυτά. Είναι σκέψεις και λόγια του κ. Παπανδρέου.
Τα
επόμενα χρόνια - δεν το λέμε εμείς, εσείς το λέτε, και ο λαός, εκεί.....